Het schrijven van vroeger en nu

Hey lieve lezers van Joor,

Ik ben blij dat ik weer een artikel mag schrijven, want dat is toch echt iets wat ik het liefste doe. Vroeger op de basisschool vond ik schrijven al het leukste wat er was, maar door mijn docent van groep 5/6 veranderde dat vaak. Ze vond mijn verhalen maar slappe aftreksels en slecht geschreven. Mijn handschrift was duidelijk leesbaar, maar het stond niet recht op de lijntjes. Of te wel: Ze had altijd wel wat negatiefs. Ik begon daardoor te denken dat het niets voor mij was. In groep 7/8 gingen we een musical spelen, en ik vond het geweldig om het script te lezen. Het herinnerde me eraan hoe veel creativiteit er in een stuk kan zitten.

VROEGER EN NU

Na de musical pakte ik het schrijven weer op, ook al had ze daarvoor nog steeds wat te zeuren (ze was immers meegegaan naar groep 7/8). Ik was blij toen ik vakantie had en van haar af was. Op de middelbare school moesten we vaak verhalen schrijven, om ons Nederlands te oefenen. Ik hoorde toen van mijn docent dat ik zeker enige aanleg had, en een paar goede vriendinnen van me vonden dat ook. Ik begon thuis verhalen te schrijven, en liet ze aan mijn ouders lezen. Ze vonden ze leuk, en ik kreeg de smaak te pakken.

Ik heb in mijn middelbare school periode ontzettend veel geschreven, ook in mijn dagboek natuurlijk. Nadat ik was geslaagd had ik natuurlijk vroeg vakantie, en ik verveelde me heel erg. Ik opende mijn laptop, en drukte op Word. Vanaf dat moment begon ik aan mijn boek, Leven vol Emoties, waar ik nu inmiddels al de hele serie van heb gepubliceerd. Alle vijf mijn boeken hiervan zijn uit, en ik ben nog lang niet klaar. Ik ben met meerdere verschillende boeken tegelijkertijd bezig, en ik hoop die ook allen te kunnen publiceren. Ik ben zelfs samen met een andere schrijver bezig om een boek te schrijven. Dus van mijn schrijvers pseudoniem ben ik nog lang niet af, en gelukkig maar!

Sinds ik begon te schrijven, kon ik merken dat ik mezelf eindelijk los kon laten, mijn fantasie en inspiratie kwamen eruit en mochten eindelijk vrij zijn. Ik begon toen op 3 augustus 2014 mijn blog, en sinds dat moment was mijn plaatje compleet. Ik kon iedere dag schrijven, en doordat ik Wattpad en Episode heb ontdekt, schrijf ik nog meer dan ik ooit deed. Ik ben heel gelukkig, want schrijven is een deel van mijn leven. Het is mijn passie, en dat zal ik nooit opgeven. Mijn droom is om schrijfster te worden, en ik blijf net zo lang doorgaan tot ik ontdekt word. Wie weet ooit op een dag, word ik een beroemde schrijfster.

Vraag: Heb jij weleens iets moeten herontdekken waarvan anderen zeiden dat je er slecht in was?

Lieve groetjes, Demi

Eén gedachte over “Het schrijven van vroeger en nu”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *